تبلیغات
درخت چای
درخت چای
 
نویسندگان
نظر سنجی
خواننده ارجمند محتوای این تارنگار تا چه اندازه مورد رضایت شماست؟






سلام دوستان
از اینکه در این مدت منت نهادید و نوشته های بنده را مطالعه فرمودید بی نهایت سپاسگذارم و از خداوند منان برایتان آرزوی بهترین ها را دارم.
مدتی نخواهم بودم. به سفری بلند خواهم رفت. ولی مطمئن باشید که هر وقت بتوانم مطلبی را درج خواهم نمود تا از نظرات شما بزرگواران بهرمند گردم.
سخن تازه را قید زمان نیست و تازگی سخن است که زمان را طراوت بخشد بنابراین در این مدت پیشنهاد بازخوانی مطالب گذشته را دارم گرچه شما عزیزان دانا و فرهیخته هستید.
این غزل زیبا با صدای استاد گرمارودی را با تمام وجود به شما هدیه می کنم.
از شنیدن و خواندن آن لذت ببرید.

                             درد پنهانی

          وقت را غنیمت دان آن قدر که بتوانی

                               حاصل از حیات ای جان این دم است تا دانی

          کام بخشی گردون عمر در عوض دارد

                                    جهد کن که از دولت داد عیش بستانی

          باغبان چو من زین جا بگذرم حرامت باد

                                 گر به جای من سروی غیر دوست بنشانی 

          زاهد پشیمان را ذوق باده خواهد کشت

                                        عاقلا مکن کاری کآورد پشیمانی

          محتسب نمی‌داند این قدر که صوفی را

                                     جنس خانگی باشد همچو لعل رمانی

          با دعای شبخیزان ای شکردهان مستیز

                                     در پناه یک اسم است خاتم سلیمانی

          پند عاشقان بشنو و از در طرب بازآ

                                      کاین همه نمی‌ارزد شغل عالم فانی

          یوسف عزیزم رفت ای برادران رحمی

                                    کز غمش عجب بینم حال پیر کنعانی

          پیش زاهد از رندی دم مزن که نتوان گفت

                                       با طبیب نامحرم حال درد پنهانی

          می‌روی و مژگانت خون خلق می‌ریزد

                                      تیز می‌روی جانا ترسمت فرومانی

          دل ز ناوک چشمت گوش داشتم لیکن

                                     ابروی کماندارت می‌برد به پیشانی

          جمع کن به احسانی حافظ پریشان را

                                    ای شکنج گیسویت مجمع پریشانی

          گر تو فارغی از ما ای نگار سنگین دل

                                حال خود بخواهم گفت پیش آصف ثانی


برچسب ها: سرنوشت، سفر، جدایی، درد، صبر، بازگشت،  
دنبالک ها: فایل صوتی غزل با صدای استاد گرمارودی،  
[ سه شنبه 2 دی 1393 ] [ 09:47 ب.ظ ] [ ا.ش چراغ ]
.: Weblog Themes By themzha :.

درباره وبلاگ


آیا آنکه به یک درختچه رحم نکند به یک انسان رحم می کند ...
در دوران کوتاه دانشگاه در هیمنۀ واقعیاتی قرار گرفتم که مرا به خویشتن نزدیک می کرد و پیوسته درس هایی از زندگی در کنار دانشجویان واقعی آموختم که هیچ مدرسی نتوانست به بنده بیاموزد. از سال 1386 که انجمن اسلامی دانشجویان در دانشگاه صنعتی شاهرود غیر رسمی اعلام شد و تدابیر چرخ دنده ای آن دوران خام و سوخته این نهضت ملی را در سراسر کشور شروع به خرد کردن نمود جمعی از رهروان این نهضت برای حفظ نام، یاد و رسالت انجمن اسلامی و تلاش های بی دریغ جوانان این آب و خاک که جز آزادی، استقلال، حرمت انسانی و صداقت فریادی بر نمی آوردند تصمیم گرفتند درختچه ای را نماد آزادی خواهی و ملیت اندیشی خود قرار داده و با آویختن چای کیسه ای بر شاخسار آن صدای اعتراض و موجودیت خود را به گوش همگان رسانیده و روح پاک و لطیف طبیعت را شاهدی بر صبر و تحمل خویش در برابر کالبد سیاه و زمخت استبداد و خودرایی قرار دهند.
اما در حالی که فکر می کردیم بعد از سالیان سال خزان و انتظار درخت چای به بار خواهد نشست نه تنها احیای مجدد انجمن اسلامی با دسیسه هایی مواجه شد بلکه به دست جفا پیشۀ تحجر و تعصب در تابستان سال 1393 در حالی که میدان خالی از حضور دانشجویان بود قطع گردید و چون همیشه ثابت کرد که نه تنها آزادی خواهی و مطالبه گری بلکه هرچه رنگ بوی تغییر و خلاقیت از خود ساطع کند تدبیری تبری پاسخ آن خواهد بود و دلیل آن فقط نفعی است که از راکد بودن آب دریا به ساکنان ساحل ریا می رسد.
و عجب حکایتی بود آن روز که در کنار تن بی سر این درخت قرار گرفتم و درحالی که دل و جانم به تماشای بند انگشتی از جسم بی جان آن دوخته شده بود دیدن یک چای کیسه ای کهنه و قدیمی که هنوز خود را به سختی بر روی آن نگاه می داشت و از چشم سطحی نگر جلادان زمان خود غافل مانده بود مرا شگفت زده کرد و آنی به اعماق وجودم متبادر گشت که پروردگارا، چه مقاومتی از یک تن بی سر می بینم.
بنابراین بر آن شدیم تا با راه اندازی تارنگاری رسالت آن درخت خوش مرام را شاخ و برگ بخشم و ثابت گردانم که با قطع درخت اندیشه قطع نمی شود، با قطع درخت همت ما سست نمی شود، با قطع درخت امید ما کم نمی شود بلکه مرام مذموم شما آشکار شده و هیچ حرفی را برای زدن باقی نمی گذارد و چنان انگیزه ای را در ما ایجاد می کند که اگر بانیان این عمل قبیح آن را درک می کردند پشت دست گاز می گرفتند و لب می گزیدند.
این تارنگار بر آمده از خاک کویی است که درخت چای از آن روییده و نظرات شما سرور دانا به سان آن چای های کیسه ای است که بر آن درخت آویز می کنید و امروز هر چه در آن می نگاریم و از دیده می گذرانیم میوۀ شیرین و خوش عطر درخت چای است.
آری این مسلک ناجوانمردان و استبدادنصبان است که حتی یک درخت آزادی خواه را تحمل نمی کنند چه برسد به یک جوان آزادی خواه ...
به یاد درخت چای
اگر تبر بزنند به شاخ و برم نمی شکنم
وگر شکنم ز شاخ و تنم قلم قلم فکنم
بنگارم از تن و جان جان فدای آزادی
بنثارم از بر و سر خون فدای آزادی
ا.ش.چراغ
آ.ز.خ

آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب